ບັນທຶກການເດີນທາງສູ່ເມືອງໄຊສະຖານ

ວາເລນໄທນ໌ໝາຍຮັກ Valentine's Love

ເຮົາຢາກໃຫ້ຄວາມຮັກຂອງທຸກຄົນມີໃຫ້ກັນທຸກວັນ

ແລະ ຢາກໃຫ້ຮັກນັ້ນນິລັນດອນ

(ຂອບໃຈທີ່ອ່ານ)

ເມື່ອຂ້ອຍສຳນຶກໄດ້

ວານນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ນັດໝູ່ທີ່ລື້ງເຄີຍກັນໄວ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນວ່າພວກເຮົາ ຈະພາກັນໄປຫລິ້ນ, ຂ້ອຍມີໝູ່ ສອງຄົນ ພ້ອມກັບໝູ່ຮຽນຫ້ອງ ດຽວກັນອີກຄົນໜຶ່ງ ໄດ້ພາກັນໄປທີ່ຮ້ານເບຍທີ່ຂ້ອຍມັກໄປ ເປັນປະຈຳ ການໄປກິນເບຍຂ້ອຍມື້ນີ້ກໍຍ້ອນ ຢາກຮ້າຍໃຫ້ພໍ່ ທີ່ບໍ່ສາມາດຊື້ໂທລະສັບໃຫ້ຂ້ອຍ ທັງທີ່ຮູ້ຢູ່ວ່າ ໂທລະສັບທີ່ຂ້ອຍ ມີຢູ່ມັນໃຊ້ບໍ່ດີ ແລ້ວ ແລະ ກໍບໍ່ງາມນໍາອີກ.


ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ສຳຄັນພໍເທົ່າໃດດອກ ເພາະຕັ້ງແຕ່ເລີກກັບ ຄົນທີ່ຂ້ອຍຮັກມາເມື່ອທ້າຍປີ ຂ້ອຍກໍຫລິ້ນເກັ່ງຂຶ້ນມາແດ່ ແຕ່ບໍ່ຄົງບໍ່ເຖິງກັບຕິດໄພສັງຄົມດອກ. ທີ່ຈິງຮ້ານນັ້ນເປັນ ຮ້ານທີ່ແຟນ ເກົ່າຂ້ອຍມັກໄປ ແລະ ກະມີຄົນຮູ້ຈັກກັນຫລາຍ ກະຖືວ່າເປັນສັງຄົມວົງກວ້າງລະດັບໜຶ່ງ ທີ່ມັນໄດ້ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ ຫລາຍໆຢ່າງວ່າການຫລິ້ນກິນແບບນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຕ້ອງ ເປັນຄົນບໍ່ດີ ແຕ່ຈະ ເຮັດແນວໃດໄດ້ເມື່ອໃຈມັນຕ້ອງການ. ອອກຈາກຮ້ານນັ້ນພວກຂ້ອຍກໍໄດ້ໄປຕໍ່ຮ້ານເບຍອີກ ຮ້ານໜຶ່ງໃກ້ໆກັນ ແລະໄດ້ໄປຮັບໝູ່ອີກກຸ່ມໜຶ່ງໄປຫລິ້ນ ຕໍ່ຕາມທີ່ນັດກັນໄວ້ …

ສາຍເອີ້ນເຂົ້າມືຖືເປັນເບີອ້າຍຂອງຂ້ອຍ ໂທມາເປັນສາຍ ທີ່ສອງ…. ຂ້ອຍໄດ້ບອກກັບອ້າຍວ່າ ມື້ນີ້ຂ້ອຍຄົງກັບເດິກ. ມັນຖາມວ່າຈັກໂມງ ຂ້ອຍວ່າ ສາມໂມງ…ມັນວ່າບໍ່ໄດ້ ຕ້ອງກັບດຽວນີ້ຖາມຫາ ມັນວ່າມັນປະຕິເສດພໍ່ບໍ່ໄດ້ ມັນວ່າຊັ້ນ ຂ້ອຍກະຕອບວ່າ ເອີ່ 12ໂມງຈະກັບ ເພາະບໍ່ມີລົດ,ບອກພໍ່ ບອກແມ່ແລ້ວເດ້ວ່າຊື້ລົດໃຫ້ແດ່ ເພິ່ນກໍບໍ່ຊື້ຫັ້ນເດ້….


ແຕ່ດ້ວຍທີ່ເວລານັ້ນພວກຂ້ອຍກຳລັງເຕັ້ນເມົາມັນຢູ່ ພວກຂ້ອຍກະຍັງບໍ່ຢາກກັບເທື່ອ ສາຍທີຕໍ່ໆໄປເອີ້ນ ເຂົ້າໂທລະສັບຂ້ອຍບໍ່ຮັບ ຈົນຮອດສາຍທີ່ສາມສິບ ຂ້ອຍຕັດສິນໃຈຮັບດ້ວຍ ອາລົມຢາກຮ້າຍ(ຄົງບໍ່ມີໃຜມັກດອກ ໄປຫຼິ້ນລະມີຄົນໂທນຳແລ້ວບໍ່ຢາກຮ້າຍ)ຂ້ອຍເປັນຄົນຫົວແຂງ ເລັກນ້ອຍ ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຕົວະ ແຕ່ເຖິງແນວໃດ ບໍ່ມີໃຜໃນ ເຮືອນທີ່ເຊື່ອ ແລະ ໄວ້ວາງໃຈຂ້ອຍ.


ຂ້ອຍຄິດຢາກຮ້າຍທີ່ພໍ່ແມ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈທີ່ຂ່້ອຍມັກໄປຫຼິ້ນ ທັງທີ່ວ່າ ໄປໃສຂ້ອຍກະບອກລາວໝົດ , ຂ້ອຍກັບພໍ່ແມ່ຈ້ອງຜິດ ກັນຮຸນແຮງ ແລະ ຂ້ອຍຮູ້ດີພໍ່ແມ່ຂ້ອຍຄົງຕັດສິນຂ້ອຍວ່າ ຂ້ອຍນີ້ຊົ່ວ ຕິດໄພສັງຄົມ ລາວຕັ້ງບໍ່ຍອມເຂົ້າໃຈຫຍັງເລີຍ ຄິດເອງເອີ່ເອງໝົດ. ຂ້ອຍຫລີ້ນກັບໃຜ ກະຕິວ່າ ເຂົາບໍ່ດີຈັ່ງຊັ້ນຈັ່ງຊີ້, ຈັດວັນເກີດກະສັງຄົມແນວບໍ່ດີສິ້ນເປືອງ, ຖຽງຄວາມແດ່ກະອ້າງວ່າຂໍເງິນ ເພິ່ນຈ່າຍ ເຊິ່ງມັນເປັນຄວາມຊົງຈຳທີ່ໂຫດຮ້າຍສຳລັບຊີວິດຂ້ອຍ.

ມື້ນັ້ນ ຂ້ອຍຕັດສິນໃຈໄປຫລິ້ນນຳໝູ່ ໄປຫລາຍສະຖານທີ່ ທີ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍໄປ. ທ່າມກາງສຽງເພງ ທີ່ດັງ ກັບກິ່ນເຫລົ້າກິ່ນເບຍ ແລະ ຄັວນຢາ ໃນຫ້ອງທີ່ຄັບແຄບໃນຍາມຂ້ອນຄືນຂອງລາຕຣີ ນັ້ນ ແລະ ໃນທ່າມກາງ ຄວາມສະໜຸກສະນານ ຄວາມສົນລະວົນ ກໍເກີດຂຶ້ນເມື່ອກຸ່ມພວກຂ້ອຍທັງຍິງ ຊາຍປະມານສິບກ່ວາ ຄົນ ຖືກຕ້ອນ ຂຶ້ນລົດນຳສົ່ງຫ້ອງການຕຳຫລວດ ແລ້ວທຸກຄົນກໍຖືກ ໄລ່ເຂົ້າຫ້ອງຂັງ…

ມັນທໍລະມານທີ່ສຸດທີ່ຕ້ອງຢູ່ໃນຫ້ອງຂັງ ທີ່ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດຕິດ ຕໍ່ກັບໃຜໄດ້ ໃຊ້ຊີວິດຢູ່ກັບຄົນທີ່ມີ ຄະດີຕ່າງໆນາໆ ໝົດມື້ນັ່ງ ຖ້າພົບຄົນທີ່ຮູ້ຈັກ, ທໍລະມານຫລາຍທີ່ຕ້ອງໃຊ້ຫ້ອງນ້ຳທີ່ສຸດ ຈະໂສ ໂຄກຮ່ວມກັບຫລາຍໆ ຄົນ...ຮອດຕອນບ່າຍຂອງມື້ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຈຶ່ງເຫັນໜ້າອ້າຍຂ້ອຍມາຫາ ແລະ ບອກວ່າ ພວກຂ້ອຍກະ ທໍາຜິດຖານມົ້ວສຸມ,ດື່ມແລ້ວໃຊ້ສຽງດັງລົບກວນຄົນອື່ນຍາມວິການ ແລະ ເສບສິ່ງເສບຕິດ. ຂ້ອຍປາກບໍ່ອອກນອກຈາກຟາຍນ້ໍາຕາ...

ມາຮອດຕອນນີ້ເອງທີ່ຂ້ອຍຄິດໄດ້ວ່າ ຂ້ອຍເປັນຄົນທີ່ເອົາແຕ່ໃຈ ຕົນເອງ. ພໍ່ເປັນພຽງກໍາມະກອນ ກໍ່ສ້າງ, ແມ່ກໍ ເປັນພຽງແມ່ຄ້າ ຂາຍຜັກໃນຕະຫລາດນ້ອຍໆ ແລ້ວເພິ່ນຈະເອົາເງິນມາແຕ່ໃສ ເພື່ອຊື້ລົດຄັນໃໝ່, ໂທລະສັບ ໜ່ວຍງາມໃຫ້ ຂ້ອຍໄດ້ດັ່ງໃຈ… ມື້ນັ້ນລະທີ່ຂ້ອຍຮູ່ວ່າ ເຮືອນຫລັງ ນ້ອຍທີ່ຂ້ອຍອາໄສຜ່ານມາ ມັນບໍ່ໄດ້ທໍລະມານເທົ່າສ້ຽວໜຶ່ງຂອງການມີຊີວິດຢູ່ໃນຫ້ອງຂັງ…

ມື້ນີ້ຖ້າຂ້ອຍຕ້ອງຢູ່ແບບນັ້ນອີກ…ຂ້ອຍຂໍຕາຍດີກວ່າ ….

ເກັບດາວ(ບົດກອນ)

ຍັງຄອຍຫ່ວງໃຍ

ຂອບໃຈທີ່ອ່ານ

ຄິດຮອດບ້ານຍາມດອກຕາເວັນບານ....

ໜຸ່ມດອຍຄອຍນາງ
ສະດຸດຕາ ສາຍຮຸ່ງ(19/1/2012)
ຕາເວັນນ້ອຍ   ເທິງດອຍ   ຄອຍຫວນຫາ
ການກັບມາ   ຂອງສາວ   ລາວພັດບ້ານ
ຢູ່ໃນເມືອງ ໃຈຄົງລືມ ຕາເວັນບານ
ສຸດສະທ້ານ ໃຈຍິ່ງ ເມື່ອຫລິງແລ

ຝາກລົມລອຍ ຫອບໃຈ ຊາຍຄົນຖ້າ
ສົ່ງໄປຫາ ຍິງສາວ ຄາວໃຈເຫງົາ
ຍາມລະດູ ເຫມັນ ໃຈປວດລ້າວ
ກະຊິບເຂົາ ເວົ້າຄວາມໃນ ໃຫ້ຫວນຄືນ

ຢືນເທິງດອຍ ດູດອກເຫລືອງ ເຮືອງເຮື່ອເອ້

ຢືນເທິງດອຍ ຂາດຄີງເປ ໃຈເຫຫັນ
ຢືນເທິງດອຍ ຄ້ອຍໃຈຕາມ ຍາມລົມປັ່ນ
ຕາເວັນສັ່ນ ດອກສີເຫລືອງ ເປື້ອງຕາມລົມ

ສົມທີ່ຄິດ ຢ້ານສາວດອຍ ຄ້ອຍຕາມສຽງ
ຫລົງສຳນຽງ ສຽງຍໍ ເຈົ້າສຸດສວຍ
ຢ້ານສາວດອຍ ມອງພຽງພາບ ວ່າເຂົາລວຍ
ຢ້ານເຂົາສວຍ ສັບວາຈາ ຂ້າສາວດອຍ

ອ້າຍຍັງຄອຍ ກັບບ້ານເຮົາ ຢ່າຫລົງສີ

ກັບບ້ານເຮົາ ເຖິງລາຄີ ມີໃຫ້ໝອງ
ແຕ່ໜຸ່ມດອຍ ຍັງຫວັງຮັກ ຫວັງປະຄອງ
ຄູ່ຄຽງນ້ອງ ເອົາຜືນດອຍ ຄອຍຫົ່ມຄີງ…

(ຈົບ)

ນ້ອງຊາຍຂ້ອຍເອງເດີ້

ດຽວນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງເບິ່ງບົດຮຽນໜັກໆໆໆ

ເພື່ອກຽມເສັງພາກຮຽນ

ບອກນ້ອງຊາຍຂ້ອຍແດ່ ມັນບໍ່ມັກເບິ່ງບົດຮຽນ

ເບິ່ງມັນແຕ່ງໂຕໄປໂຮງຮຽນແມ້(ນ້ອງຊາຍຂ້ອຍຫລໍ່ບໍ່)

(ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນໂຊກດີ ສອບເສັງພາກຮຽນໄດ້ຄະແນນສູງເດີ້)

ຂອບໃຈ