Khamphone

6.1.12

ໜໍ່ຂົມກຳລັງຫວານ

ໜໍ່ຂົມກຳລັງຫວານ

ກັບຈາກການໄປວຽກທີ່ຫລວງນ້ຳທາ, ອຸດົມໄຊ ກ່ອນປີໃໝ່ສາກົນ 2012 ພຽງສອງມື້

ຜ່ານມາແຖວບ້ານ ”ຊົ່ງຈ້າ“ ເມືອງນ້ຳບາກ ແຂວງຫລວງພະບາງ ອົດໃຈບໍ່ໄຫວເລີຍແວ່.....

ໜໍ່ຊະນິດນີ້ ສາມາດປຸງອາຫານໄດ້ຫລາຍຢ່າງ ສຸດແທ້ແຕ່ຜູ້ມັກ, ຈະໜຶ້ງ, ຕົ້ມ, ແກງ, ຊຸບ....ຕາມໃຈມັກ

ເຖິງວ່າ ລາຄາຍັງອ່າວແພງ ແຕ່ຫລາຍຄົນອົດຈົກເງິນໃນຖົງມາຊື້ຈົນໄດ້

(ທ່ານມັກກິນໜໍ່ຄືຂ້ອຍບໍ່)

ໃຈໜາວຄາວເຫມັນ
ໂດຍ: ສະຕຸດຕາ ສາຍຮຸ່ງ
ລະດູການ ຜັນຜ້າຍ ຍ້າຍແປປ່ຽນ
ເຫມັນເລື່ອນ ກັບມາ ຫາອີກຫົນ
ກວນຫົວໃຈ ໃຫ້ຄິດ ສົນລະວົນ
ຢາກມີຄົນ ຈັກຄົນ ມາອຸ່ນໃຈ

ສາຍລົມໜາວ ຜ່ານມາ ກາຍຍາສັ່ນ
ໃຈສະບັ້ນ ສັ່ນຊວງ ຈິດອ່ອນໄຫວ
ກາຍສຸດໜາວ ໃຈສຸດລ້າວ ເໝືອນພົບໄພ
ຫລຽວຫາໃຜ ຫວັງຄຽງກາຍ ໃຫ້ຫາຍຕົມ

ອຸ່ນໃດໜໍ ທໍ່ອຸ່ນກາຍ ໄດ້ໃກ້ຊິດ
ແນບດວງຈິດ ໄດ້ຊິດໃກ້ ບໍ່ຫ່າງຫາຍ
ອຸ່ນໃດໜໍ ຈະທໍ່ໄດ້ ເໝືອນຫົ່ມກາຍ
ອຸ່ນບໍ່ຄາຍ ອຸ່ນບໍ່ຫາຍ ໝາຍຈີລັງ

ຫວັງເປັນດາວ ສ່ອງແສງ ເທິງທ້ອງຟ້າ
ຄຽງຈັນທາ ແສງນວນຜ່ອງ ໝາຍປອງຫລຽວ
ຢາກເອີ່ຍຈາ ກະຊິບບອກ ຮັກໜຶ່ງດຽວ
ຄົນທີ່ຫຼຽວ ຫັນມອງມາ ເມື່ອວັນຊືນ…

ຄົງຂົມຂື່ນ ຫາກໜາວນີ້ ຍັງຂາດຮັກ
ຄົງສະຫລັກ ໃຫ້ດວງຈິດ ຄິດໄຂ່ວເຂວ
ບໍ່ພົບພານ ຄຳວ່າຮັກ ສຸດສະເໜ່
ຈິດໃຈເພ ພັງທະລາຍ ໜ່າຍລະອາ

ຄົງຈຳຕ້ອງ ທົນຄົນດຽວ ປ່ຽວໃຈໜາວ
ຄົງຈຳຕ້ອງ ທົນປວດລ້າວ ເມື່ອລົມຫວນ
ຄົງຈຳຕ້ອງ ຝືນໃຈໄວ້ ເຖິງລັນຈວນ
ຄົງໂອດຄວນ ສຸດສາຫັດ ຂາດຮັກໃຈ

ຫລືເຮົາເປັນ ເໝືອນທຸລີ ທີໄຮ້ຄ່າ
ທຸກສາຍຕາ ຈຶ່ງເມີນມອງ ບໍ່ປອງໝາຍ
ມອງເຮົາເໝືອນ ເປັນໄດ້ພຽງ ກະຕໍຕາຍ
ທີ່ຖືກໄຟ ເຜົາຜານໄໝ້ ຈຶ່ງໝາຍເມີນ.

(ຈົບ)

25.12.11

Merry Christmas

Merry Christmas 2012

ສະບາຍດີປີໃໝ່ ໒໐໑໒

ໃຫ້ທຸກໆທ່ານ ຈົ່ງມີອາຍຸ, ວັນນະ, ສຸຂະ, ພະລະ ເທີ້ນ

(ຂອບໃຈ)

8.12.11

ເລືອດໃນອົກແທ້ໆ

ຂ້ອຍມີລູກທັງໝົດ ໖ ຄົນ ສອງຄົນນັ້ນໃຫຍ່ແລ້ວເປັນສາວໂຮງງານ, ສອງຄົນຍັງນ້ອຍຢູ່ ແລະ ອີກສອງ ຄົນກຳລັງຊອນບ່າວ ຮຽນຢູຫ້ອງ ມ໔ ແລະ ມ໖ ຄອບຄົວກໍຈັດວ່າເປັນຄອບຄົວທີ່ທຸກຍາກ ລຳບາກ ຫລາຍແທ້ໆ ເພາະ ມາຮອດປັດຈຸບັນນີ້ເຮືອນຊິຊຸກຫົວນອນເປັນຂອງຕົນເອງກໍຍັງບໍ່ມີ.

ລູກຊາຍສອງຄົນທີ່ຮຽນຢູ່ນີ້ ຂ້ອຍຕັ້ງຄວາມຫວັງໄວ້ກັບພວກເຂົາສູງ ເພາະຂ້ອຍຢາກໃຫ້ເຂົາຕັ້ງໃຈຮຽນ ເພື່ອຈະໄດ້ຊ່ວຍພໍ່ແມ່, ມີວຽກເຮັດງານທຳໃນອະນາຄົດ. ແຕ່ມາຮອດມື້ນີ້ ຄວາມຫວັງຂອງຂ້ອຍມັນຄ່ອຍສະຫຼາຍ ໄປມື້ລະເລັກລະນ້ອຍ ຄວາມຄາດຫວັງຂອອງຂ້ອຍນັ້ນຄົງເປັນດັ່ງທີ່ຫວັງໄວ້ບໍ່ໄດ້ເມື່ອລູກຊາຍຂ້ອຍຄົນເປັນອ້າຍ ເລີ່ມມີພຶດຕິກຳທີ່ບໍ່ດີ….ກ່ອນນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ຍິນຜູ້ເປັນນ້ອງມາເວົ້າສູ່ຂ້ອຍຟັງວ່າອ້າຍຂອງມັນຕິດເກມຄອມພິວເຕີ ແລະ ສະນຸກເກີ້ ບາງມື້ໄປໂຮງຮຽນຊ້າ ແລະ ບາງມື້ບໍ່ໄປເລີຍ ແຕ່ຂ້ອຍກໍບໍ່ໃສ່ໃຈ ມັນອາດໃສ່ຮ້າຍອ້າຍຂອງມັນ.

ຫລາຍເທື່ອຂ້ອຍສັງເກດເຫັນວ່າ ຕອນແລງເວລາກິນເຂົ້າ ຄືວ່າມັນຟ້າວໄປທີ່ໃດຈັກບ່ອນນີ້ລະ ແຕ່ມັນ ກໍບໍ່ລືມຄອບຂ້ອຍກ່ອນມັນຈະອອກເຮືອນ ມັນມັກບອກຂ້ອຍວ່າ: “ບໍ່ຕ້ອງຫ່ວງເຮົາ ເຮົາອາດກັບເດິກ ເພາະໄປ ຮຽນໜັງສືຢູ່ເຮືອນໝູ່”…ເມື່ອມັນເວົ້າແນວນີ້ຂ້ອຍກໍບໍ່ໃສ່ໃຈ ບາງເທື່ອຂ້ອຍກໍບອກມັນວ່າ ໄປມາໃຫ້ມີສະຕິ…ແຕ່ ບາງເທື່ອມັນກໍບໍ່ກັບມານອນ ແຕ່ມັນກໍບໍ່ລືມໂທມາຄອບຂ້ອຍວ່າ: “ ບໍ່ຕ້ອງຫ່ວງເຮົາ ເຮົານອນເຮືອນໝູ່ເພາະເດິກ ແລ້ວ ຖ້າກັບຢ້ານຄົນລັດທາງ ”… ຂ້ອຍກໍບໍ່ວ່າຫຍັງ ເພາະຄິດວ່າດີແລ້ວທີ່ມັນບໍ່ກັບ ຍ້ອນຂ້ອຍເປັນຫ່ວງເວລາ ກັບບ້ານ ເພາະໄລຍະນີ້ມັກໄດ້ຍິນຂ່າວການດຶງກະເປົາ, ຕີເອົາລົດ ຂອງຜູ້ເດີນທາງຍາມເດິກດື່ນປະຈຳ.

ລູກຊາຍຜູ້ເປັນນ້ອງຂ້ອຍກໍຊື່ນຊົມດີໃຈກັບມັນ ເພາະນອກຈາກມັນຮຽນອ່າວດີແລ້ວ ເລີກຮຽນມາມັນກໍ ຊ່ວຍວຽກເຮືອນການຊານຊ່ວຍແມ່ ເພາະເອື້ອຍໆຂອງມັນມັກເຮັດວຽກລ່ວງເວລາປະຈຳ, ວັນເສົາ ແລະ ອາທິດ ມັນກໍໄປຊອກເງິນ ໂດຍໄປຊ່ວຍລ້າງຈອກ, ລ້າງຖ້ວຍ-ຊາມ ຢູ່ເຮືອນຄົນຮູ້ຈັກຮ່ອມເຂົ້າເຮືອນຍ້ອນເຂົາເຈົ້າຂາຍ ກາເຟ, ຂາຍເຝີ ມັນຊອກເງິນຈ່າຍມັນເອງ ແຕ່ຍັງດີທີ່ມັນໃຊ້ເງິນເປັນປະໂຫຍດເພາະມັນເອົາເງິນນັ້ນໄປຈ້າງຮຽນ ພາສາຕ່າງປະເທດໃນບ່າຍຂອງມື້ວັນເສົາ ແລະ ອາທິດ.

ໄລຍະຫລັງໆມານີ້ ຂ້ອຍສັງເກດເຫັນວ່າລູກຊາຍກົກຂອງຂ້ອຍມີອາການໜ້າເປັນຫ່ວງ ເບິ່ງແລ້ວເໝືອນ ກັບມັນອົກຫັກ ມັນເຫງົາ ແລະ ຊຶມເສົ້າ ຈົນບາງເທື່ອຂ້ອຍກໍຄິດສົງສານມັນ ຍ້ອນເຫັນວ່າມັນມີອາການໜ້າເປັນ ຫ່ວງ ບາງເທື່ອມືມັນສັ່ນເຊັນ ຂ້ອຍກໍຄິດແຕ່ວ່າ ມັນຄົງເມື່ອ ເພາະເຫັນມັນເສົ້າຊຶມມື້ໃດ ເອີ້ນກິນເຂົ້າມັນກໍບໍ່ຍອມ ມາກິນ ບາງເທື່ອເຮົາເອີ້ນຄຳສອງຄຳມັນກໍບໍ່ຕອບ ເໝືອນມັນບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຂອງເຮົາຊັ້ນລະ… ໃນໄລະຍະນີ້ລະທີ່ ນ້ອງຂອງມັນມັກບອກຂ້ອຍເຕືອນມັນ ເພາະບໍ່ຄ່ອຍເຫັນມັນໄປໂຮງຮຽນ ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອດອກ ເພາະແຕ່ລະມື້ມັນ ກໍນຸ່ງເຄື່ອງ ເອົາກະເປົາເປ້ຂອງມັນ ແລະ ບອກເຮົາວ່າ: “ໄປຮຽນກ່ອນ”…

ແລງມື້ໜຶ່ງ ໃນເວລາທີ່ຂ້ອຍກຳລັງກິນເຂົ້າ ຂ້ອງຕື່ນໝົດແຮງ ຍ້ອນມີອີ່ຫຍັງບຸກະທົບໃສ່ຫລັງຄາສັງກະສີ ຢ່າງແຮງ ຈາກນັ້ນບໍ່ດົນຂ້ອຍກໍເຫັນຜູ້ເປັນອ້າຍຍ່າງກະຟຸບກະຟາບອອກເຮືອນໄປໂດຍບໍ່ຄອບລາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຍິນ ສຽງຂ້ອຍທີ່ເອີ້ນຕາມຫລັງມັນ….ບັກຜູ້ເປັນນ້ອງຈ້ອງເບິ່ງໜ້າຂ້ອຍດົນເຕີບເໝືອນມັນຢາກບອກສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງກັບຂ້ອຍ ແຕ່ມັນກໍບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງຫລາຍນອກຈາກບອກຂ້ອຍວ່າ: “ ແມ່….ມັນຕິດເພື່ອນບໍ່ດີ…” ແລ້ວມັນກໍຍົກພາ ເຂົ້າອອກມາ ແລ້ວພວກຂ້ອຍກໍກິນເຂົ້າໂດຍບໍ່ມີໜ້າບັກລູກຊາຍໃຫຍ່….

ຄືນນັ້ນ ຂ້ອຍນອນບໍ່ຄ່ອຍຫລັບເພາະຄິດນຳລູກຊາຍຜູ້ໃຫຍ່ວ່າ ມັນເປັນຫຍັງແທ້…ມັນແມ່ນແທ້ບໍທີ່ວ່າ ມັນຕິດເພື່ອນທີ່ບໍ່ດີ….ຕອນເຊົ້າມື້ຕໍ່ມາ ຂ່າວທີ່ຂ້ອຍບໍ່ຕ້ອງການໄດ້ຍິນກໍໄດ້ຟັງຈາກຫົວໜ້າ ປກສ ບ້ານ ທີ່ມາ ແຈ້ງບອກພວກເຮົາແຕ່ເຊົ້າວ່າລູກຊາຍຜູ້ໃຫຍ່ຂອງຂ້ອຍຖືກຈັບຢູ່ຮ້ານສະນຸກເກີ້ຍ້ອນການພະນັນ ແລະ ເສບ ຢາ…ເຖິງຂ້ອຍບໍ່ຮ້ອງໄຫ້ ແຕ່ນ້ຳຕາມັນກໍໄຫລ ຂ້ອຍເຫຼືອໃຈທີ່ລູກເກີດຈາກເລືອດກ້ອນດຽວກັນ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງ ບໍ່ຄືກັນແທ້ໆ….